Interview Nelleke en Reka

Reka Chatterjee kwam toen haar zoontje Daniel drie was in contact met de VoorleesExpress. Bureau Bousa koppelde Nelleke Verweij aan het gezin en twintig keer kwam Nelleke bij Reka en Daniël thuis om voor te lezen. Nu, drie jaar later, blikken ze terug op die waardevolle en leerzame periode. Als vrijwilligster van de VoorleesExpress las Nelleke Verweij voor bij Reka Chatterjee.

Daniel leerde van het voorlezen en ik leerde mee

VoorleesExpress“Mijn man is Indiaas en spreekt Engels met ons zoontje en ik spreek Hongaars met hem. Wij spreken geen Nederlands thuis. De peuterspeelzaal vertelde over de VoorleesExpress en ik vond het direct een heel goed idee”, vertelt Reka die in het dagelijks leven werkt als docent Engels op onder meer de Volksuniversiteit. Kort daarna kwam Nelleke bij Reka en Daniel thuis om voor te lezen. “Daniel vond het echt fijn als Nelleke kwam. Het voelde voor hem alsof hij er een extra oma bij had. Nelleke was ook heel betrokken en maakte het voorlezen echt leuk.”

Verrijking

Ook Nelleke beleefde veel plezier aan de voorleesmomenten. “Daniel stond mij vaak bij de deur al op te wachten en liet trots zijn speeltjes zien. Hij stond ook echt open voor het voorlezen.” Nelleke werd een paar jaar geleden voorlezer nadat ze een artikel erover las in de krant. Daniel was het vierde gezin waar ze kwam. Door corona ligt het voorlezen nu even stil, maar zodra het weer kan, pakt Nelleke het weer op. “Sommigen zijn in coronatijd door blijven lezen via Zoom. De VoorleesExpress heeft echt zijn best gedaan met tips, zoals liedjes om de aandacht van kinderen, vast te houden, maar voor mij is het voorlezen via een scherm niks. Ik hou ervan om naar mensen toe te gaan en lekker met de kindjes te lezen. Daarnaast vind ik het heel leuk om nieuwe mensen te ontmoeten en anderen dan je familie en de buren te spreken. Daardoor krijg je een ander licht op dingen. Het verrijkt je.”

Nijntje

Ook aan het voorlezen zelf beleeft Nelleke veel plezier. “Voorlezen is zo leuk. Het leukste vind ik als een kind vraagt naar een boekje dat ik eerder heb voorgelezen. Dat weet je dat dat boekje indruk heeft gemaakt. Ik kom twintig keer voorlezen, na tien keer gaan we naar de bieb in de hoop dat ouders dat blijven doen als ik niet meer kom. In de bieb is een kast met boeken waarop een sticker van de VoorleesExpress staat. Die boeken neem ik vaak mee. Zelf ben ik ook gek op Nijntje, Rupsje Nooitgenoeg en Daniel en ik lazen graag We gaan op berenjacht. Ook doe ik graag een spelletje met de kinderen en we drinken wat met elkaar. Na afloop mail ik een verslagje naar Bureau Bousa.”

Voorlezers van de VoorleesExpress komen twintig keer bij het voorleesgezin thuis. Meestal zijn dat peuters. Reka: “De laatste keer hebben we met mijn man erbij geluncht. Daniel vond het heel jammer dat het voorbij was. De voorleesfoto die we in de bieb hebben gemaakt, hebben bewaard.” Af en toe spreekt Nelleke de gezinnen nog waar ze heeft voorgelezen. Nelleke: “We hebben een praatje op het dorp. Af en toe sturen we nog een appje, bijvoorbeeld toen mijn kleindochter werd geboren. Het is ook heel leuk om de kinderen groot te zien worden.”

Dankbaar

De VoorleesExpress zorgt voor veel mooie momenten. Heeft Daniel er wat van geleerd? “Jazeker”, antwoord Reka resoluut. “Wij lezen veel voor, maar niet in het Nederlands. Voor ons is de uitspraak in het Nederlands niet altijd makkelijk. Het was goed om die van Nelleke te horen. Zelf leerde ik ook mee. Het helpt om juist op jonge leeftijd al met de taal bezig te zijn. Dat heeft Daniël echt geholpen. Taal is zo belangrijk. De uitspraak en woordenschat kan ik niet doorgeven. We zijn daarom heel dankbaar dat mensen dit in hun vrije tijd doen. We waarderen Nelleke en de mensen die dit mogelijk maken heel erg.”