Interview Dunya & Agnes

Agnes van der Kraan laat kinderen groeien in de OKÉ-klas, Dunya Dahmani is een van hen.

Dunya Dahmani (13) kreeg extra begeleiding in de OKÉ-klas. Dat leverde niet alleen betere schoolresultaten, maar ook meer zelfvertrouwen op. Van een leerling die moeite had met de lesstof, bloeide ze op tot een vrolijke en behulpzame havo-leerling.

In de OKÉ-klas ging mijn brein open

OKÉ-klas“Met Dunya ging het in groep 4 en 5 niet zo goed. Ze kon zich slecht concentreren, durfde geen vragen te stellen en het was druk in de klas. Ik heb eerst bijles geprobeerd, maar dat hielp niet echt. Ik heb haar toen aangemeld bij de OKÉ-klas en daardoor gingen alle deuren open. Dunya begreep de lesstof en kreeg meer zelfvertrouwen”, vertelt haar moeder Aicha Dahmani. Dunya vertelt: “In de OKÉ-klas heb je kleine groepjes en werd lesstof op een leuke manier uitgelegd. Ik had veel moeite met breuken en begreep de uitleg op school niet, totdat Agnes het uitlegde. Het leek alsof mijn brein openging en bij de toetsen haalde ik ineens een 8 of een 9. De juf was verrast”, vertelt Dunya. Ook haar Cito-toetsen en leesniveau gingen met stappen omhoog. Inmiddels zit ze in de brugklas van de havo. “Het gaat goed. Ik denk nog vaak ‘oh ja, dat heb ik geleerd in de OKÉ-klas, maar ook: ik mis de OKÉ-klas en ik mis Agnes’ als iets lastig is’.”

Knop om

Agnes van der Kraan is begonnen als begeleidster van de OKÉ-klas en is inmiddels coördinator. “In de OKÉ-klas is veel persoonlijke aandacht. We hebben goede begeleiders: vrijwilligers met veel (levens)ervaring en stagiairs. Zij geven uitleg, begeleiding en motiveren de leerlingen. We kijken voor elk kind wat hij of zij nodig heeft: voor de een is dat stapsgewijs opbouwen, voor de ander meer uitdaging. Een van mijn doelstellingen is kinderen laten zien dat je door hard werken ergens kan komen, maar ook dat als je makkelijk leert, je hard moet werken. Het mooiste is als bij kinderen de knop omgaat en zij inzien dat ze het wél kunnen.” In Bodegraven zijn twee OKÉ-klassen: één bij IKC Schatrijk in Noord en in het Huis van Alles aan de Vromade, ook in Reeuwijk is er één. Dunya ging naar de klas aan de Vromade, dichtbij haar toenmalige school ‘t Vogelnest. Elke vrijdagmiddag kreeg ze daar extra begeleiding. “We kregen uitleg en bijvoorbeeld hulp bij het maken van werkstukken, dat was ook fijn voor kinderen die thuis geen computer of printer hebben. In de pauze dronken en aten we wat met elkaar en we vierden bijvoorbeeld Sinterklaas met surprises.” Ook is er veel aandacht voor lezen. Dunya: “Als je een boek had uitgelezen kreeg je een cadeautje en we bespraken vaak moeilijke woorden uit boeken. Ik ben daardoor beter gaan lezen.” Agnes vult aan: “Lezen is zo belangrijk. Het werkt net als met tafels. Door veel leeskilometers te maken, ga je woorden automatiseren en begrijp je de tekst beter.”

Betrokken ouders

OKÉ-klas staat voor Ouder-Kind-Educatie, het is dan ook meer dan een een ‘huiswerkklas’. Agnes: “We vinden de betrokkenheid van ouders heel belangrijk. We organiseren daarom activiteiten en gesprekken waarin we bijvoorbeeld uitleggen hoe het Nederlandse schoolsysteem werkt, hoe je een middelbare school zoekt en we hebben twee keer per jaar oudergesprekken.” Aicha, zelf een betrokken ouder, waardeert dat aan de OKÉ-klas. “Zelf kwam ik uit een groot gezin en heb veel alleen moeten doen. Het is mooi dat deze begeleiding er is. Dunya en haar zus die nu gaat, hadden het naar hun zin. Ze verzonnen nooit smoesjes om niet te gaan.” Dat beeld herkent Agnes. “Absoluut de meeste kinderen gaat met plezier. Ik denk dat dat komt doordat er zo veel aandacht is. Onlangs mochten drie kinderen ons een cijfer geven: we kregen een 9, een 10 en een 100.000.”

Groeien

Agnes probeert het succes te verklaren. “Ik denk dat het komt door de gerichte aandacht, daar gaan kinderen zo enorm van groeien. Er is zoveel talent dat niet voldoende tot bloei komt en het is zo jammer als we dat als samenleving verliezen. Als ik dan zie dat een meisje door deze begeleiding in vier maanden tijd een niveau omhoog gaat, is dat supermooi. Maar ook de vrijwilligers en ikzelf groeien.” Dunya is heel dankbaar voor de begeleiding in de OKÉ-klas. “Zonder de OKÉ-klas was ik niet zo groot geworden als ik nu ben en zat ik nu niet op de havo. Ik wil nu zelf later ook kinderen helpen.” Aicha vult aan: “We hadden dit nooit durven dromen. Ik wil daarom zeggen: ‘Geef een kind de kans, geef het niet op. Er is vaak zo veel meer uit een kind te halen’.”